Prezes Oddziału PAN 

prof. dr hab. Karol Życzkowski
członek korespondent PAN

Urodzony w 1960 roku w Krakowie, profesor fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz w Centrum Fizyki Teoretycznej PAN. Zajmuje się mechaniką i informatyką kwantową, teorią chaosu oraz zastosowaniami matematyki w teorii wyboru społecznego. Stypendysta Humboldta (1989) oraz Fulbrighta (1997). Jest członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, a od roku 2023 kieruje Krakowskim Oddziałem Polskiej Akademii Nauk. W roku 2024 otrzymał ERC Advanced Grant na projekt Typical and Atypical structures in quantum theory (TAtypic), a w dniu 1 października 2024 wygłosił na ten temat wykład inauguracyjny podczas uroczystości rozpoczęcia 661 roku akademickiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współautor monografii Geometry of Quantum States dotyczącej mechaniki kwantowej wydanej przez Cambridge University Press oraz książki Każdy głos się liczy. Wędrówka przez krainę wyborów, która ukazała się w Wydawnictwie Sejmowym. Współautor Kompromisu Jagiellońskiego – oryginalnego systemu głosowania w Radzie Unii Europejskiej.

W czasie służby wojskowej w roku 1988 odmówił złożenia przysięgi obowiązującej w PRL, co opisał w książce Notatki Szeregowca. Członek Stowarzyszenia Niezależne Zrzeszenie Studentów 1980. Odznaczony Medalem Dziękujemy za Wolność. Uprawiał szermierkę w Krakowskim Klubie Szermierzy i był inicjatorem organizacji w Polsce zawodów szermierczych weteranów. W roku 1990 zjechał samotnie na nartach północną ścianą Piku Lenina (7134 m) w Kirgizji, a w roku 1994 z nartami zdobywał szczyt Aconcagua (6962m). Na nartach zjeżdżał z wielu alpejskich czterotysięczników. Członek Klubu Wysokogórskiego Kraków oraz Studenckiego Koła Przewodników Górskich. Przewodnik Beskidzki oraz instruktor narciarski Polskiego Związku Narciarskiego. Współautor przewodnika narciarskiego po polskich Tatrach Wysokich.

Od ponad 30 lat żonaty, dwoje dzieci.

 

Wiceprezesi:

prof. dr hab. Barbara Blińska
członek rzeczywisty PAN

Biolog. Członek rzeczywisty PAN, członek czynny PAU. Członek European Academy of Andrology (2008), członek AcademiaNet (Robert Boch Stiftung, Berlin (2015), Wiceprezes Oddziału PAN w Krakowie (od 2016). Profesor zwyczajny w Uniwersytecie Jagiellońskim, kierownik Zakładu Endokrynologii Instytutu Zoologii i Badań Biomedycznych, UJ (1997-2019). Specjalność naukowa – endokrynologia i biologia rozrodu. Prowadziła badania związane z określeniem roli androgenów, estrogenów i połączeń międzykomórkowych w regulacji spermatogenezy i steroidogenezy oraz wykazaniem znaczenia aromatyzacji dla prawidłowego funkcjonowania gonady męskiej ssaków. Jest twórcą szkoły z zakresu andrologii doświadczalnej. Współautor ponad 250 oryginalnych prac twórczych, artykułów naukowych i rozdziałów w podręcznikach i książkach. Członek Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów (2007-2010; 2017-2020), Rady Nadzorującej Centrum Transferu Technologii CITTRU UJ (2016-2020), oraz grupy ekspertów Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej (2006-2011). Członek Rad Naukowych: MiIZ PAN w Warszawie (2010-2013), InLifeIRZBŻ PAN w Olsztynie (od 2014), IFZZ PAN w Jabłonnie (od 2023), Archiwum Nauki PAN i PAU w Krakowie (od 2023). Członek Komisji Etyki w Nauce PAN (2023-2026). Współredaktor naczelny Folia Histochemica et Cytobiologica (1992-2007), Prezes Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików (1998- 2004).

Wyróżniona: Laurem Jagiellońskim (2015); Subsydium Profesorskim MISTRZ FNP (2008);  Honorowym członkostwem Polskiego Towarzystwa Histochemików i Cytochemików (2012) i Polskiego Towarzystwa Andrologicznego (2019); Medalem Towarzystwa Biologii Rozrodu (2020); Medalem im. Michała Oczapowskiego (2020). Nagrodzona przez Fundację Biologii Komórki i Biologii Molekularnej za działalność redakcyjną (1995) oraz trzykrotnie przez Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia naukowe. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2004), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2010), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

prof. dr hab.  Ryszard Nycz
członek rzeczywisty PAN

Emer. prof. hon. UJ i prof. zw. IBL PAN. Teoretyk i historyk literatury i kultury. Autor ponad 350 publikacji, w tym 6 książek: Sylwy współczesne. Problem konstrukcji tekstu (1984, 1996), Tekstowy świat. Poststrukturalizm a wiedza o literaturze (1993, 2000, tłum. bułg. 2005, tłum. ukr. 2007), Język modernizmu. Prolegomena historycznoliterackie)1997, 2003, 2013, tłum. ang.2017), Literatura jako trop rzeczywistości. Poetyka epifanii w nowoczesnej literaturze polskiej (2001, 2012), Poetyka doświadczenia. Teoria – nowoczesność – literatura (2012), Kultura jako czasownik. Sondowanie nowej humanistyki (2017, tłum. ang. 2023, tłum. węg. 2026). Zał. i kier. Katedry Antropologii Literatury i Badań Kulturowych WP UJ (2000-21). Promotor ponad 250 magisteriów i 36 doktoratów.

Wybrane funkcje: 2000-04 członek Sekcji Nauk o Literaturze KBN; 2004 -10 czł. KBN a nast. Rady Nauki przy MNiSW; 2010-12 czł. Rady NCN 1 kadencji (i przew. Komisji Nauk Hum., Społ., o Sztuce i Tw. Art.); 2000-10 czł. CKdsTiSN; 2014-16 przew. NPRH przy MNiSW; 2019-22 czł. Prezydium PAN i przew. Rady Kuratorów Wydz. 1 PAN; 2019-23 czł. RDN 1 kadencji.

Aktualne funkcje : czł. rzecz. PAN i czł. koresp. PAU, vice-prezes PAN Oddziału w Krakowie, członek KNoL PAN i KNoK PAN, czł. Kapituły AMU PAN. Red. nacz. dwumiesięcznika „Teksty Drugie” (Wyd. IBL PAN); przew. Kom. Red. serii „Horyzonty Nowoczesności” (Wyd. Universitas) oraz serii „Nowa Humanistyka” (Wyd. IBL PAN), współred. serii „Modernizm w Polsce” (Wyd. Universitas) oraz red. serii „Cross-Roads. Polish Studies in Culture, Literary Theory, and History” (Peter Lang Publ. House) ; czł. kom. nauk. serii „Testi, Studi e Strumenti”, Ed. La Sapienza, Roma; czł. Kom. Nauk. Czasop. ‘Annali di Ca’Foscari. Serie Occidentale’, Venezia; czł. Kom. Red. serii „Polish Studies”, ASP, Univ. of Wisconsin, Madison; czł. Kom. Red. „The Polish Review”; czł. Rady Naukowej serii „Biblioteka Narodowa” Ossolineum; 2026-31 czł. Rady Kuratorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.

Nagrody i odznaczenia: nagroda im. A. Brucknera 1994; Nagroda MEN 1998, ZKZ 1998, Medal KEN 2002,  Subsydium Profesorskie FNP (2002-2005), Nagroda Rektora UJ 2003, 2013, 2018, 2021; Nagroda PRM RP  za wybitny dorobek naukowy 2003; KKOOP 2005; Laur Jagielloński 2015; Złoty Medal za Długoletnią Służbę 2018; Srebrny Medal ‘Plus Ratio Quam Vis’ UJ 2022. Doktorat h.c. UO 2008.

 

Członkowie Prezydium:

prof. dr hab. Grażyna Stochel
członek rzeczywisty PAN

Chemik. Członek rzeczywisty PAN, członek Academia Europaea. Wiceprzewodnicząca Komitetu Chemii PAN (od 2023, członek prezydium od 2019), przedstawiciel Polski w IUPAC (Division VII, od 2026), członek Rady Doskonałości Naukowej (od 2020). Profesor zwyczajny w Uniwersytecie Jagiellońskim, kierownik Zespołu Fizykochemii Koordynacyjnej i Bionieorganicznej. Profesor wizytujący w CNRS i Uniwersytecie  w Orleanie i Erlangen-Nürnberg. Członek International Advisory Board of Coimbra Chemistry Research Centre, Portugalia (2016-2023); członek komitetów zarządzających czterech europejskich programów Cooperation in Science and Technology (1998-2027). Obszary badawcze: chemia koordynacyjna, bionieorganiczna i medyczna; fotochemia i fotokataliza; zaawansowane materiały i nanotechnologia. Wykreowała nowy interdyscyplinarny obszar badawczy: Fotochemia Bionieorganiczna. Współautor ponad 250 publikacji, kilkunastu międzynarodowych patentów; współautor/współredaktor kilku książek naukowych; Kierownik/współkoordynator kilkudziesięciu projektów oraz organizator i członek komitetów naukowych wielu konferencji. Wypromowała 30 doktorów i utworzyła szkołę naukową z zakresu chemii koordynacyjnej i bionieorganicznej. Członek stowarzyszeń naukowych: HPG, RSC,EPA,PTChem.

Członek Rady Uczelni Uniwersytetu Jagiellońskiego (2019-2020), Senatu UJ (2005-2019), dwukrotny Dziekan Wydziału Chemii (2008-2016), prodziekan(1999-2005); członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (2016-2020), Zespołu Ekspertów Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej (2005-2011). Współzałożyciel Krakowskiego Konsorcjum Naukowego im. Mariana Smoluchowskiego „Materia, Energia, Przyszłość”, które uzyskało status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego (2012-2017). Współorganizator Zjazdów Dziekanów Wydziałów Chemicznych w Polsce (2008-2016), przedstawiciel w European Chemistry Thematic Network(1998-2016).Członek Rady Muzeum Collegium Maius UJ(2012-2016). Członek Rad Naukowych Instytutów PAN: IChB (2019-2022), IKiFP (2003-2006 oraz od 2019), IChF (od 2019).

Wyróżniona Złotym Medalem „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas” (MNiSzW, 2024) Laurem Jagiellońskim (2012); stypendium Fundacji Aleksandra von Humboldta; kilkukrotnie nagrodami Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Rektora UJ; Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2012), Medalem „Scientiae et Tempori Futuro”, 2017); Medalem “De Chimia Gedanensi Bene Meritus (Senat UniwersytetuGdańskiego,2018); Medalem Bogusławy i Włodzimierza Trzebiatowskich (PTChem., 2023); Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za całokształt działalności (2025) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2022).

prof. dr hab. Małgorzata Witko
członek rzeczywisty PAN

Dr. h.c. multi
Studiowała na Wydziale Mat-Fiz-Chem, UJ. Stopień mgr chemii uzyskała w roku 1974, doktora w 1978 (IChF PAN) , a doktora habilitowanego w roku 1991 (Wydział Chemii UJ). Tytuł profesora nauk chemicznych otrzymała w roku 1997. W roku 2007 wybrana została na członka korespondenta PAN, a w 2019 na członka rzeczywistego. Od 2012 roku jest członkiem Academia Europaea, a od 2018 członkiem European Academy of Sciences. W roku 2016 otrzymała tytuł doktora honoris causa Politechniki Rzeszowskiej, a w roku 2024 tytuł doktora honoris causa UMCS.
Przez cały okres pracy zawodowej związana jest z Instytutem Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera PAN, gdzie w latach 2002-2022 sprawowała funkcję dyrektora. W latach 2002-2010 była również Kierownikiem Międzynarodowego Studium Doktoranckiego w IKiFP.
Odbyła szereg staży naukowych zarówno krótko, jak i długo terminowych; jako visiting professor w CNR we Włoszech; postdoc w Universite de Paris-Sud, CNRS, w Orsay we France (15 miesięcy) oraz w Freie Universitat w Berlinie (9 miesięcy); była również stypendystką fundacji Alexander von Humboldt w Fritz-Haber-Institut MPG w Berlinie (22 miesiące).
Pracowała w szeregu organizacji naukowych m.in. jako członek Prezydium PAN (2016-2022); przewodnczącą Rady Kuratorów Wydziału III PAN (2015-2022), członek Rady Dyrektorów Jednostek PAN (2011-2022). Od roku 1973 jest członkiem PTChem i Polskiego Klubu Katalizy. Od roku 1999 jest członkiem Komitetu Chemii PAN, gdzie w latach 2001–2018 uczestniczyła w pracach jego Prezydium, a w okresie 2008-2012 była V-przewodniczącą.
Wchodzi w skład szeregu rad naukowych instytutów PAN: Instytutu Chemii Fizycznej (od 2003), Instytutu Fizyki Jądrowej (od 2004), Centrum Materiałów Węglowych i Polimerowych (od 2019), Instytutu Farmakologii (od 2018). Uczestniczyła również w RN Instytutu Chemii Przemysłowej (2016-2018) oraz Instytutu Fizyki Molekularnej (2018-2022).
W latach 2003-2024 była delegatem Polski w w EFCATS (European Federation on Catalysis Societies pełniąc w okresach 2005-2009 oraz 2018-2023 funkcję V-prezesa. Od 2008 jest delegatem Polski do IUPAC. Od roku 2012 jest członkiem Board of Directors of ERIC (European Institute on Catalysis). W latach 2009, 2010, 2011, 2012 była członkiem Paneli IV i V ERC (European Research Council)
Jest odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2018). W roku 2023 otrzymała Nagroda Ministra Edukacji i Nauki za całokształt dorobku
Jest autorką/współautorką ponad 170 prac naukowych opublikowanych w ponad 95% w czasopismach z listy filadelfijskiej (średnie cytowanie na pracę wynosi ponad 20) oraz kilkunastu artykułów w Forum Akadmickim i Pauzie dotyczących bieżącym spraw nauki w Polsce. Wygłosiła ponad 150 referatów plenarnych i a zaproszenie; zaprezentowała ~130 oral oraz ~340 posterów. Zorganizowała ponad 50 konferencji polskich i międzynarodowych zarówno w kraju, jak i zagranicą. Była Chairwomen 15th Congress EuropaCat, w Pradze (2023).
Przeprowadziła serie wykładów na kursie Postgraduierte w Ruhr Universität w Bochum, Niemcy. Była wykładowcą w szkołach organizowanych pod auspicjami NATO: w czterech typu Advanced Study Institute, w tym trzech zatytułowanych „Metal-Ligand Interaction (Włochy, Cetraro 1991, 1994, 1997) i jednej zatytułowanej „Suistanable Strategies for the Upgrading of Natural Gas: Fundamentals, Challenges and Oportunities” (Portugalia, Vilamoura, 2003). W roku 2001 została powołana na Dyrektora takiej szkoły. Jest autorką dwóch rozdziałów w książkach o charakterze podręczników dydaktycznych. Sprawowała funkcję opiekuna kilkunastu licencjackich, ponad 30 rozpraw magisterskich. Wypromowała 8 doktorów z których 5 uzyskało stopień dr hab. a 1 tytuł profesora. Była Kierownikiem projektu Studia Doktoranckie Nauki molekularne dla medycyny (Mol-Med.) (2011-2015).
Kierowała 24 grantami KBN i MNiSzW, 1 FNP, 1 ABB LUMUS, 1 EC PECO; koordynowała 4 granty EU. Współkoordynowała Krakowskie Konsorcjum Naukowe im. M. Smoluchowskiego „Materia-energia-przyszłość” [2012-201].
Na polu popularyzacji nauki współorganizowała Dni Otwartych IKiFP (18 razy 2002-2022), Festiwal Nauki (15 razy 2005-2019), Piknik Naukowy w Warszawie (6 razy 2010-2015). Jest współautorką artykułów o nauce w prasie codziennej i akademickiej oraz wykładów dotyczących roli kobiet w nauce.
Pracuje w katalizie hetero, homo- I enzymatycznej. Za swoje fundamentalne osiągnięcia uważa: a) zbudowanie szkoły zastosowań chemii teoretycznej, jako metody do badania katalizatorów i mechanizmów reakcji Katalitycznych, b) pierwsze w Europie i jedno z pierwszych w świecie zastosowanie chemii kwantowej do badania procesu katalitycznego z uwzględnieniem explicite atomu metal (praca J. Haber, M. Sochacka (Witko), B. Grzybowska, A. Gołebiewski, J. Mol. Catal., 1 (1975/76) 35-41. (okładka czasopisma)) oraz c) popularyzację metod chemii kantowej, jako równoległych i uzupełniających do metod eksperymentalnych narzędzi badań katalizatorów i reakcji katalitycznych.

 

prof. dr hab. Stanisław Nagy
członek korespondent PAN

Inżynier, urodzony 1 września 1960 r.; specjalności: termodynamika, inżynieria złożowa i gazownicza oraz podziemne magazynowanie gazu, wodoru i CO₂. Absolwent Wydziału Wiertniczo-Naftowego AGH (1984), doktorat 1988, habilitacja 2004; profesor od 2013 r. Członek korespondent PAN od 2020 r. Profesor w Katedrze Inżynierii Gazowniczej AGH, przewodniczący Rady Dyscypliny Inżynieria Środowiska, Górnictwo i Energetyka. Autor około 300 publikacji. Członek Komitetu Górnictwa PAN, wiceprzew. Polskiej Sekcji SPE oraz członek Komitetu Sterującego IGU.